เมื่อวานนี้เราทั้งครอบครัวออกไปช็อปปิ้งมาทั้งวัน
แต่ก็ไม่ได้อะไรมามาก ได้แค่รองเท้าพี่คังซี 2 คู่
และ เสื้อหลานสาว 2 คนอีกคนละ 2 ตัว พร้อมเครื่องประดับเด็กผู้หญิงเล็กๆน้อยๆ
ที่ให้หลานแค่นี้ เพราะแม่กี้โทรถามแล้วว่า อยากได้อะไร
เขาบอกว่า แค่ขอของขวัญ ที่สอบได้คะแนนดีก็พอ
หลานสาวอายุ 13 ขวบกว่าแล้ว เรียนไม่ค่อยเก่ง
แต่ตอนนี้ก็เรียนดีขึ้นขยับมาต้นๆแล้ว ก็ดีใจที่เขาทำได้ ไม่ได้ไปบังคับเขา
แต่แค่อยากได้อะไรให้ทำให้ได้ แล้วแม่กี้ก็เป็นพวกสปอร์นเซอร์สนับสนุนของรางวัลให้
เขาจะได้มีกำลังใจเรียน คราวนี้เขาขอ โทรศัพท์
เขาบอกแค่ว่า ไม่อยากได้แพง เอาแค่ไม่ต้องเกินพันบาท
อืม..พอได้ยินก็ชื่นใจ เพราะเขาสามารถเรียกร้องได้มากกว่านั้นเพราะ เป็นสิทธิ์และโอกาส
แต่เขาก็เลือกที่จะไม่เรียกร้อง แต่กลับขอแค่นี้ ก็อดปลื้มไม่ได้
....................
ระหว่างที่เราช็อปกัน เราตั้ใจแวะร้านกาแฟร้านโปรดของแม่กี้
กาแฟรสชาตใช้ได้ค่ะ แต่ที่ถูกใจน่าจะเป็น ช็อกโกแลตที่เป็นงานมือนี่แหละ
ก็เลยชอบอร่อยมากๆด้วย งานนี้แม่กี้ขอแค่น้ำเปล่าขวดเดียว
เพราะอารมณ์ไม่อำนวยให้ดื่มกาแฟเลย พ่อจิวได้มาหนึ่งแก้ว
พี่คังซีขอเค็กช็อกโกแลตกับน้ำเปล่า พอเราทานกันเรียบร้อยก็เดินช็อปกันต่อไป
แม่กี้ไปได้เสื้อผ้ายูเอสมาอีก 10 กว่าตัวได้ คราวนี้ไม่ซื้อแล้ว 18 เดือนอะ
เพราะยูเอสใส่ได้แล้ว แม่กี้ซื้อคราวนี้ซื้อไซด์ 24 เดือนมา
ปรากฏว่า หลวมนิดหน่อยเอง ก็ทำให้แม่กี้แน่ใจเป็นอย่างมากว่า
ยูเอสเนี่ยตัวโตอย่างที่เขาพูดกันจริงๆ
........................
พอกลับถึงบ้าน แม่กี้รีบจัดของทุกอย่างใส่กระเป๋าจนเกือบเสร็จแล้ว
ตอนนี้เหลือแค่ว่า ขาดเหลืออะไรก็เอาใส่ตามลงไปอีกที
กลับไทยคราวนี้ แม่กี้ไม่ได้ซื้ออะไรให้กับตัวเองเลย
จริงๆก็อยากได้ครีมบำรุงผิวชุดใหญ่สักชุดหนึ่ง แต่ก็เปล่าซื้อหรอก
เพราะของพวกนี้มันกินน้ำหนักกระเป๋า แม่กี้ขนเสื้อผ้าเก่าๆของตัวเองที่ใช้บ่อยๆกลับไทยเอา
เรื่องซื้อใหม่ค่อยว่ากัน ใช้ให้พังไปก่อนแล้วกัน ไม่ค่อยได้ออกไปไหนอยู่แล้วด้วย
โดยมากก็กางเกงยีนต์ เสื้อยืด อยู่แล้วช่างเถอะ รองเท้าผ้าใบก็อดอีก
เพราะรองเท้าก็กินพื้นที่ในกระเป๋าเหมือนกัน เฮ้ย
ไม่เป็นไรอยากได้อะไรก็รอสั่งพ่อจิวซื้อและส่งไปให้ก็ได้
ด้วยความที่ไปไทยคราวนี้อยู่นานเวลาขนของทีก็เหมือนย้ายบ้านเลย
.........................
เมื่อวานแม่กี้ขนเสื้อผ้าเก่าๆยูเอส และ ของเล่น ของใช้
เอาไปขายร้านรับซื้อสินค้ามือ 2 ได้เงินกลับมาประมาณ 3000 กว่าบาทไทย
พ่อจิวบอกว่า ดีนะที่มีร้านรับซื้อ เพราะเวลาเราเอาไปขายเราได้รับเงินสด
เราก็เอามาหักลบกับเงินที่เราซื้อของใหม่ ก็ยังดีที่ได้บางส่วนกลับคืนมา
แถมของที่ซื้อก็ลดราคาสนั่นเมืองซะขนาดนั้น เวลาจะซื้ออะไรทีก็ไม่ต้องรังเร
เพราะเดี๋ยวเราก็เก็บไปขายได้
กองนี้ขายไปเมื่อวานแล้วค่ะ เมื่อวานขนไปขายเยอะมาก
พึ่งนึกได้ว่า ลืมถ่ายรูป กว่าจะนึกออกก็เหลือแค่กองนี้กองเดียวค่ะ
ตอนนี้สงสารยูเอสไม่ค่อยมีของเล่น พ่อ แม่ เก็บขายหมดเลย ขนกลับไม่ได้ค่ะ
อืม...ตั้งแต่อยู่กับพ่อจิวนี่นะได้เรียนรู้ หมุนเงิน ใช้เงิน อย่างคุ้มค่าขึ้นด้วย
ของใช้ที่เป็นของแม่กี้ไม่ใช้ เสื้อผ้า รองเท้า ก็ขายได้นะ
ทีแรกก็นึกว่าเขาจะรับซื้อเฉพาะของเด็ก ที่ไหนได้ของแม่กี้ก็รับซื้อด้วย
งานนี้ได้เงินเพิ่มมาอีกนิดหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้อะไรเลยนี่นา
เอามาหมุนซื้อของใหม่ ของฝากหลานๆก็ยังดี
จะได้ไม่ต้องควักเยอะไง แถมของที่ได้มาใหม่ก็ดีๆด้วยนี่นา
เริ่มจะภูมิใจในตัวเองนะเนี่ย (หรือเปล่า)
